Mieliśmy już omówienie wstępnych kosztów, to jak wyglądają jazdy więc przyszedł i czas na zapoznanie się z teoretyczną częścią zmagań o nasz plastik. Dlatego dziś omówimy sobie szczegółowo przebieg nauki teorii zaczynając na lekcjach w szkole jazdy, a ne egzaminie kończąc. Zapraszam również do zapoznania się z poprzednimi postami z tej serii, w który znajdziecie informacje dotyczące np. wspomnianych kosztów jakie trzeba ponieść decydując się na prawko w Niemczech. Przygotowania do egzaminu teoretycznego Zanim przystąpimy do egzaminu musimy uczestniczyć w sumie 14 lekcjach po 90 minut każda. Lekcje te odbywają się w naszej szkole jazdy i rozbite są one na 14 działów. Na jednej dziewięćdziesięciominutowej lekcji przerabiamy jeden dział. 12 z nich to działy ogólne, które przerobić musi każdy kandydat i bez względu na klasę są one takie same. Są to po prostu podstawy ruchu drogowego. Pozostałe dwa rozdziały odnoszą się do danej kategorii. Kiedy w naszej karcie oraz w systemie TÜV mamy odhaczone wszystkie 14 lekcji, to spełniamy już połowę wymagań, aby przystąpić do egzaminu. Kolejnym warunkiem jest posiadanie tak zwanego "zielonego światła" w aplikacji do nauki, która jest połączona z systemem TÜV oraz naszej szkoły jazdy, gdzie nauczyciel może kontrolować na jakim etapie jesteśmy, oraz czy jesteśmy gotowi na egzamin. Tutaj mamy również powtórkę z rozrywki. Musimy ponownie przejść przez 14 działów, jednak tym razem w formie pytań. W puli znajduje się 1075 pytań i są one co jakiś czas aktualizowane, jednak jesteśmy o tym ostrzegani na dwa tygodnie przed. Nie są oczywiście wszystkie 1075 podmieniane na nowe. Przy ostatniej aktualizacji zmieniono 76 pytań, a więc niewiele biorąc pod uwagę sumę pytań. Kiedy przez te tematy przejdziemy, to możemy w końcu zabrać się za symulację egzaminu. Tutaj zadanie jest nieco bardziej skomplikowane, bo jak sama nazwa mówi-symulowany jest egzamin, który rządzi się swoimi prawami. Z puli 1075 pytań losowane jest 30. 20 z nich to wiedza podstawowa, a pozostałe 10 odnoszą sie bezpośrednio do danej kategorii, a akceptowalnym marginesem błędu jest 10 punktów. Ale chwila, czyli że można się wyłożyć na 10 zadaniach? Nie. Każde pytanie jest punktowane. Na tych najważniejszych możemy stracić 4 punkty w przypadku złej odpowiedzi, w tych średnich 3 punkty, a w tych pierdołowatych 2 punkty. Egzamin teoretyczny Sam egzamin wygląda identycznie, albowiem wszystko opiera sie na tym samym systemie. Pytania są 1:1 te same, także jeśli ktoś nie jest zbytnio rozgarnięty, bo może się po prostu nauczyć większości na pamięć i nie będzie miał problemu ze zdaniem. Na egzamin zawozi nas nasz nauczyciel z naszej szkoły jazdy, także nie musimy się martwić o dojazd do TÜV. Prócz tego nauczyciel musi potwierdzić listę uczniów, którzy przystępują do egzaminu. No i dzięki temu można zminimalizować ryzyko spóźnienia lub wystawienia nauczyciela przed samym egzaminatorem TÜV. Przed egzaminem musimy dopełnić jeszcze kilka formalności, skontrolować nasze dane oraz podpisać parę papierków. Nie musimy sami nigdzie latać, bo od tego jest nauczyciel ze szkoły jazdy. On jedynie nam podsunie papierek, ewentualnie wytłumaczy i cała reszta związana z lataniem od okienka do okienka leży w jego obowiązkach. Potem pozostanie jedynie poczekać, aż egzaminator się zjawi i zaprowadzi nas przed salę w której odbywa się egzamin. Egzaminator wchodzi pierwszy, a my w tym czasie musimy przygotować dowód osobisty i czekać na wywołanie. Miejsca w których usiądziemy losuje komputer i automatycznie uruchamia program egzaminacyjny na danym miejscu z naszym nazwiskiem. Zostajemy wywołani, wchodzimy, pokazujemy dowód osobisty lub jakikolwiek inny dowód tożsamości ze zdjęciem i zajmujemy nasze miejsce. Kiedy już wszyscy się rozsiądą następuje wygłoszenie regulaminu, który jest bardzo restrykcyjny. Telefony należy najlepiej wyłączyć, gdyż głupi SMS, który nam przyjdzie, a dzwonek poinformuje o tym cała salę może nas sporo kosztować. Egzamin jest wtedy przerwany i przypadku jakiegokolwiek przerwania egzaminu z naszej umyślnej winy(dzwonek w telefonie, rozmawianie z sąsiadem) jesteśmy zobowiązani do zwrotu kosztów każdemu ze zdających. Liczba zdających za jednym razem oscyluje średnio w okolicach 15-20 osób na raz, rachunek jaki wystawia nam TÜV wynosi ok. 47€, do tego szkoły jazdy pobierają opłatę w wysokości od 20 do 40€. W najlepszym przypadku przyjdzie nam zapłacić coś w okolicach tysiąca euro. Droga zabawa, której można uniknąć. Na odpowiedzenie na zadania mamy 45 minut czasu. Kiedy uznajemy, że potrzebowaliśmy mniej czasu i chcemy wcześniej opuścić salę, to kończymy egzamin przyciskając odpowiedni przycisk na ekranie i czekamy aż egzaminator wydrukuje nasz wynik. Kiedy jest wydrukowany i wręcz wyszepta nasze nazwisko, to podchodzimy i dostajemy do ręki kartkę A4 zgiętą w pół, tak aby nie było widać wyniku. Zapoznać się z wynikiem możemy dopiero po wyjściu z sali, aby ewentualne negatywne emocje nie wzięły górą i nie zakłócić przebiegu egzaminu. I to tyle. Tak wygląda cały egzamin, a raczej przygotowania do niego, które mogą się wydawać nieco skomplikowane dla osoby, która nigdy nie spotkała się z niemieckim systemem. Egzamin praktyczny Kiedy zdamy teorię możemy, wyjeździmy wszystkie obowiązkowe godziny oraz nauczyciel uzna, że jesteśmy gotowi aby zasiąść w samochodzie wraz z egzaminatorem, to zostajemy zapisani na egzamin praktyczny. Tutaj TÜV liczy sobie 114€ za egzamin niezależnie od wyniku. Do tego dochodzi indywidualna kwota, którą nalicza sobie szkoła jazdy za wypożyczenie samochodu oraz czas nauczyciela, który znajduje się w czasie egzaminu w pojeździe na siedzeniu pasażera. Tak, na siedzeniu pasażera. A gdzie siedzi egzaminator? Ano z tyłu. Dyktuje on nam przebieg trasy i obserwuje naszą jazdę. Funkcję sprawowania nad bezpieczeństwem sprawuje nasz nauczyciel. To on w sytuacji krytycznej ma nacisnąć na odpowiednie pedały, które ma zamontowane po swojej stronie. Ale zaraz, skoro egzaminator siedzi z tyłu i to najczęściej za fotelem pasażera, tak abyśmy my lepiej słyszeli jego komendy, to nauczyciel może nam pomagać np. ze sprzęgłem, prawda? Aby zapobiec tego typu praktykom zamontowana jest specjalna kontrolka z tyłu, którą aktywuje egzaminator. Kiedy zostanie wciśnięty którykolwiek z pedałów po stronie pasażera kontrolka zaczyna świecić. Egzamin jest wtedy przerwany i uznawany jako niezaliczony. Tyle z podstaw. Teraz sam przebieg egzaminu. Podjeżdżamy na plac TÜV i czekamy na przyjście egzaminatora. Zanim ruszymy musimy odpowiedzieć na kilka losowych pytań dotyczących obsługi pojazdu. Np. które światła są od czego, jak je włączyć, podnieść maskę i pokazać gdzie mamy poszczególne podzespoły, jak skontrolować napięcie paska rozrządu, gdzie są bezpieczniki itp. Sama jazda nie różni się zbyt wiele od egzaminu w Polsce. Przynajmniej odnoszę takie wrażenie na podstawie informacji, które udało mi się zgromadzić od znajomych. Wsiadamy i jedziemy tam gdzie nam każą. Jedyną różnicą jest to, że wyjeżdżamy czasami poza miasto. Na autostradę lub drogi landowe. I to tyle. Całą ta szopka może trwać do 45 minut. Jak to mawiają - "Najdłuższe 45 minut w życiu świeżo upieczonego kierowcy". ;) Zakładając, że zdaliśmy i wróciliśmy na teren TÜV po odstawieniu samochodu i "zabezpieczenia go" (zostawienie na biegu, hamulec ręczny, wygaszenie świateł i silnika) dostajemy do reki nasze prawo jazdy. Tak. Nie trzeba czekać aż łaskawie nam to prawko kiedyś dodrukują i latać po urzędach. Data zdania wpisywana jest ręcznie, a samo prawojazdy jest już gotowe od czasu, kiedy złożyliśmy wniosek o wydanie prawo jazdy w urzędzie miasta i dostarczyliśmy wszystkie potrzebne dokumenty(zaświadczenie o badaniu wzroku i zdjęcie). Po wszystkim nasz nauczyciel odwozi nas do domu. Na sam koniec dużo szkół jazdy robi nam pamiątkowe zdjęcie, które dostajemy później pocztą. Ja dostałem dodatkowo od mojego nauczyciela mały upominek w postaci "Starter Packa" dla młodego kierowcy. Niestety nie zachowało mi się żadne zdjęcie, a przynajmniej nie umiem go znaleźć na ten moment, ale w środku była z tego co pamiętam kamizelka odblaskowa, jakieś słodkości, RedBull, żel pod prysznic, bardzo fajny zegar parkingowy i jeszcze kilka rzeczy, które zapewne pominąłem. Bardzo miły gest. Mam nadzieję, że udało mi się w miarę przejrzyście przybliżyć wam ostatnią część procesu zdawania prawa jazdy w Niemczech. Jeśli coś pominąłem lub macie jakieś dodatkowe pytania, to możecie śmiało krzyczeć w komentarzach. ~Cyborg