Gdy na stoiskach pełno różnorodnych owoców i warzyw, zakupy na targowiskach nabierają dodatkowego uroku. Sprzyjają im też czasy drożyzny, bo oferta cenowa artykułów przemysłowych i odzieżowych jest tam atrakcyjniejsza niż w tradycyjnych sklepach. Większy ruch między straganami może pomóc handlującym tam przedsiębiorcom uregulować niemal 80 mln zł zaległości u dostawców i w bankach, albo chociaż 8 mln zł, które – jak wynika z danych Rejestru Dłużników BIG InfoMonitor i bazy informacji kredytowych BIK – przybyło targowiskom tylko w czasie pandemii. Choć bazarom działającym w otwartych i półotwartych przestrzeniach powinno być w okresie pandemii lżej, to z danych GUS wynika, że ich liczba w 2020 r. zmalała w porównaniu z rokiem poprzednim – z ponad 9 tys. do niecałych 8,5 tys. Stałych targowisk ubyło o 37 – do 2122. Zmniejszyła się też o 1,8 proc. ogólna powierzchnia tego typu miejsc. Liczba funkcjonujących na nich stałych punktów sprzedaży drobnodetalicznej wynosiła 86,6 tys., w tym 45,7 tys. działało codziennie. Uzupełnieniem stałej sieci targowiskowej są targi sezonowe. Ich liczba również stopniała znacząco w pierwszym roku pandemii, bo aż o 842 punkty, do 6246. Efekt? W 2020 r. zarejestrowano wyraźnie niższe, bo o ponad 20 proc., roczne wpływy z opłaty targowej w porównaniu z 2019 r. Małe długi na targu Nie zaskakuje, że w takich okolicznościach zaległości firm targowych wobec dostawców i banków poszły w górę. Z danych zgromadzonych w Rejestrze Dłużników BIG InfoMonitor i bazie informacji kredytowych BIK wynika, że zaległości handlu targowego stanowią zaledwie 3 proc. całości przeterminowanych zobowiązań handlu detalicznego. Z jednej strony mało, ale w relacji do trzy razy niższego udziału w zakupach detalicznych, ok. 1 proc.*, jaki ma ten biznes, już wygląda to gorzej. Od marca 2020 roku do maja 2022 kwota niespłaconych zobowiązań całego handlu detalicznego poszła w górę o 204 mln zł do ponad 2,6 mld zł., a firm zajmujących się sprzedażą na targowiskach i straganach o niecałe 8 mln zł do 79,4 mln zł. W obu przypadkach zaległości wzrosły o blisko 11 proc. Najwięcej przedsiębiorstw z długami zarówno w całym handlu detalicznym, jak i wyłącznie wśród sprzedających na targach i straganach przypadł na sam środek pandemii – było to wówczas 36 359 i 3138 firm-dłużników (aktywnych, zawieszonych i zamkniętych). Sytuacja zaczęła się jednak poprawiać. Średnie przeterminowane zadłużenie firmy handlującej na bazarze, licząc łącznie kredyty i faktury, wynosi 27 353 zł, zaś reprezentanta całego handlu detalicznego 73 383 zł. – Wielu przedsiębiorców mówi, że łączy finanse firmowe z prywatnymi i niejeden kredyt zaciągnięty na gospodarstwo domowe służy właśnie rozwojowi biznesu. W handlu detalicznym jest to szczególnie widoczne. Przeterminowane o min. 30 dni prywatne kredyty ma co trzeci przedsiębiorca będący właścicielem sklepu. Ale na tym tle biznes targowy akurat wyróżnia się pozytywnie, bo odsetek ten wynosi 21 proc. – zwraca uwagę Sławomir Grzelczak, prezes BIG InfoMonitor. Jeżeli popatrzymy na dane z poszczególnych województw, to pod względem liczby dłużników, jak i kwoty zaległości dominują Mazowsze, Górny i Dolny Śląsk oraz Wielkopolska. Znaczącą liczbę niesolidnych płatników mają też woj. małopolskie i łódzkie. Za co lubimy bazary? Z badań na temat stosunku Europejczyków do targowisk, które zrealizowano przed ponad dekadą dla Komisji Europejskiej wynika, że entuzjazm Polaków do takich zakupów nie miał sobie równych na całym kontynencie. Deklarowaliśmy, że cenimy je za regionalny charakter i świeżość produktów. Niemal połowa z nas na targowiskach i bazarach kupowała świeże owoce i warzywa, a aż 29 proc. również mięso. Co piąty Polak szukał tam odzieży lub obuwia, choć zauważał, że towary te miewają niższą jakość, to jednak zwykle rekompensowała to atrakcyjna cena. W czasach galopującej inflacji argument niższej ceny nabiera większego znaczenia. Z perspektywy czasu widać, że biznes ten jednak się kurczy i podlega ogólnorynkowym trendom koncentracji. Liczba stałych punktów sprzedaży w latach 2010-2020 zmalała o jedną piątą, a tych otwartych codziennie nawet o jedną trzecią. W najmniejszym stopniu, ale również, ubyło targowisk sezonowych. – Niewykluczone jednak, że nasilająca się moda na klimat i estetykę z okresu PRL-u wpłynie na większy ruch na targowiskach, bo choć nie do końca słusznie, to w Polsce kojarzą się one głównie z tamtymi czasami. Ale o atrakcyjności zakupów na bazarach przypominają też liczne zagraniczne podróże rodaków, w trakcie których, wizyta na lokalnym targu jest jednym z obowiązkowych punktów. Jakby nie patrzeć, targowiska mają ogromne szanse utrzymać pozycję w handlu detalicznym, choć z pewnością, tak jak cały handel, powinny poświęcić więcej uwagi promocji i przyciąganiu uwagi potencjalnych klientów – dodaje Sławomir Grzelczak.

Ukąszenia przez egzotyczne węże zgłoszono do brytyjskiego National Poisons Information Service (NPIS). Powstał mini-raport za lata 2009-2020. NPIS to rządowa agencja prowadząca doradztwo toksykologiczne dla brytyjskich szpitali. Ugryzionych przez egzotyczne węże w Wielkiej Brytanii przybywa, bo coraz więcej nierodzimych węży (rodzime to: żmija zygzakowata, gniewosz plamisty, dwa podgatunki węża trawiastego) jest trzymanych w domowych hodowlach lub w charakterze… zwierząt domowych. „Większość ukąszeń dotyczy palców, dłoni i nadgarstkach po celowej interakcji osób, które hodują węże w ramach swojego zawodu lub hobby (…) „Chociaż posiadanie wielu trujących gatunków wymaga specjalnej licencji w Wielkiej Brytanii, uznaje się, że niektóre osoby mogą trzymać te węże nielegalnie – co oznacza, że prawdziwa liczba obrażeń po ukąszeniu egzotycznych węży może być niedoszacowana” – wyjaśnia w komunikacie David Warrell, profesor medycyny tropikalnej na Uniwersytecie Oksfordzkim. W raporcie zarejestrowano 321 ukąszeń egzotycznych węży, których doznało 300 osób, głównie mężczyzn (207), bo to nie przede wszystkim zajmują się amatorską lub profesjonalną hodowlą jadowitych gadów. W raporcie zarejestrowano 72 przypadki pogryzienia dzieci. Dziewięć osób zostało ugryzionych dwukrotnie, jedna osoba miała zostać ugryziona trzykrotnie. Szacuje się, że w Wielkiej Brytanii w jednym gospodarstwie na sto hoduje się egzotyczne węże. Z tych 300 pokąsanych osób większość miała niewielkie problemy, szybka pomoc medyczna zrobiła swoje. Piętnaście wskutek pogryzienia walczyć musiało o życie. Jeden z hodowców nie przeżył ukąszenia kobry królewskiej, choć wcześniej został pogryziony przez mambę zieloną, równie co kobra jadowitego gada. Wrocław. Handlował wężami, którym grozi wyginięcie Tych 300 Brytyjczyków poznało, na własnej skórze, ukąszenia zadane przez 68 gatunków węży. Dużo, zważywszy, że WHO uznaje, 250 (spośród wszystkich 725 jadowitych) gatunków z szczególnie niebezpieczne dla człowieka. Jednym ukąszeniem mogą zabić człowieka. Najgroźniejszym z tych 250 węży jest tajpan pustynny żyjący w Australii. Wymiarami zbliżony jest do naszej żmii zygzakowatej, dorasta do metra. Za jednym ukąszeniem wprowadza dawkę jadu 50-krotnie silniejszą w działaniu od kobry królewskiej. Człowiek użarty przez kobrę umiera w ciągu 15 minut wskutek porażenia mięśni oddechowych. Wg WHO od jadu węży w świecie umiera od 81 tys. do 138 tys. osób rocznie (58 tys. w samych Indiach), a u 400 tys. destrukcyjne skutki wpływu jadu na organizm odczuwane są nawet po roku od zdarzenia. W Polsce występują: gniewosz plamisty, wąż Eskulapa (dusiciel!), zaskroniec zwyczajny i żmija zygzakowata. Tylko ta ostatnia jest niebezpieczna dla ludzi, szczególnie dzieci i osób starszych. Nie ma jednek danych, ile osób one pokąsały lub inne, egzotyczne, węże. Jad naszej zygzakowatej to miks kilku toksyn. Może prowadzić do uszkodzenia układu nerwowego, martwicy tkanek, zmniejszenia krzepliwości krwi, zmiany rytmu pracy serca – w stopniu zależnym od kondycji organizmu osoby ukąszonej. W skrajnych wypadkach prowadzi nawet do śmierci. Szacuje się, że procent ukąszonych może umrzeć, dlatego profilaktycznie podaje się surowicę. Już pod kilkunastu minutach od ukąszenia występują ogólnoustrojowe objawy zatrucia. Maksymalne stężenie jadu występuje między 30 minutami a 4 godzinami „po”. Osobie ugryzionej nie wolno: nacinać rany dla upuszczenia krwi, wysysać jadu z miejsca ukąszenia. stosować opasek uciskowych (ze względu na ryzyko martwicy tkanek) oraz aplikować aspiryny ani ibuprofenu, ponieważ mogą one nasilać krwawienie. Jak najszybciej osoba ukąszona musi przyjąć antytoksynę jadu żmii.